Armatura wodno-pianowa i CO2

Schemat instalacji pożarowej wodnej małego statku pożarniczego w przekroju poprzecznym

Najważniejszym uzbrojeniem pożarniczym jest instalacja wodna, a właściwie cały złożony system instalacji różnych przeznaczeń. Składa się ono z następujących elementów:

  • zaworów dennych, jednego lub kilku,
  • rurociągów ssawnych łączących zawory denne z pompą,
  • pompy,
  • rurociągów tłocznych: magistralnych i odgałęzień zasilających nasady hydrantowe,
  • nasad hydrantowych,
  • rurociągów zasilających działka wodno-pianowe,
  • działka wodno-pianowe,
  • urządzenia do zraszania statku (pokrywanie obłokiem mgły wodnej) dla celów samoobrony,
  • rurociągi ssawne wyprowadzane na pokład dla ssania wody z innych statków dla celów ratowniczych,
  • rurociągi brudnej wody, wyprowadzone z pompy bezpośrednio za burtę dla usuwania wody ssanej podczas operacji ratowniczych.

Z instalacją wodną związana jest instalacja pianowa, której działanie opiera się na dodawaniu środka pianotwórczego do wody i wytworzeniu piany w prądownicach pianowych. Współczesne statki pożarnicze wyposażone są w działka pianowe przystosowane do podawania dużych ilości piany oraz w instalację samoobrony przez kładzenie piany dookoła siebie na palące się plamy (rozlewy) ropopochodne, w celu odjęcia działań ratowniczo-gaśniczych bezpośrednio przy tankowcu.

Najważniejszymi parametrami są wydajność i ciśnienie pomp pożarowych. W Polsce wydajność określa się przy ciśnieniu 80 m słupa wody (8 at.).

Można przyjąć, że małe statki pożarnicze mają po 2 pompy, a większe 3 - 4. Z liczbą pomp wiąże się bardzo ściśle sprawa ich napędu. Spotykane są różne rozwiązania. Pierwotne koncepcje polegały na wykorzystaniu silnika napędu głównego do napędu pompy, natomiast współcześnie stosowane są inne rozwiązania. Można zastosować napęd spalinowo-elektryczny zarówno pomp jak i śrub, co jest rozwiązaniem bardzo korzystnym, choć dość kosztownym. Napęd bezpośredni pomp od głównych silników zapewniających ruch statku jest rozwiązaniem niekorzystnym, ponieważ wyklucza pracę pomp podczas ruchu oraz manewrowanie statkiem w czasie pracy pomp na postoju. Nowe statki z reguły posiadają oddzielne silniki do napędu statku oraz odrębne do napędu pomp pożarowych, jakkolwiek spotyka się niekiedy rozwiązania, w których silniki główne napędzają pompy poprzez sprzęgło elastyczne (np. hydrauliczne), umożliwiające włączanie i rozłączanie pompy w czasie pracy silnika. Należy jednak uznać, że są to rozwiązania oszczędnościowe lub wynikające z braku doświadczenia eksploatacyjnego tych, którzy takie decyzje podejmują.

Stosowane obecnie pompy pożarowe z reguły należą do odśrodkowych, jedno- lub wielostopniowych, pracujących przy obrotach około 3000 na minutę. Pompy zasilane są wodą zaburtową przez co najmniej dwie skrzynie denne (kingstony) odcinane odrębnymi zaworami (zasuwami). Umieszczenie skrzyń i otworów wlotowych powinno zapewniać dopływ wody w każdych warunkach, tj. np. kiedy statek jednym bokiem i obłem oprze się o grunt w płytkim miejscu wówczas druga skrzynia powinna zapewniać dostateczne zasilanie pracujących pomp. Ogólnie biorąc układ połączeń pomp zarówno po stronie ssawnej jak i tłocznej musi zapewniać elastyczność pracy i umożliwiać wiele kombinacji zastosowań pomp przy pracy równoległej, szeregowej na tłoczenie lub rozdzielnej np. jednej pompy na ssanie przy ratownictwie awaryjnym, a drugiej równocześnie na tłoczenie do gaszenia pożaru.

Głównym uzbrojeniem statku pożarniczego są działka wodno-pianowe. Liczba ich i sposób umieszczania są różnorodne, zależnie od typu i przeznaczenia jednostki. Na ogół dąży się do umieszczenia ich możliwie wysoko i w miejscach, w których mają duży sektor działania, tj. na wieżach, nadbudówkach czy wysięgnikach. Wydajność działek zależy od ich budowy oraz użytych pomp wodnych.

Dwutlenek węgla zdobył sobie powszechne uznanie jako środek tłumiący stosowany do obrony pomieszczeń zamkniętych na statkach. Używany jest on w postaci instalacji stacjonarnych, zdalnie uruchamianych, nie zmuszających ludzi do wejścia do pomieszczenia objętego pożarem.

Z tych względów w wyposażeniu statku pożarniczego musi znajdować się pewna ilość tego środka, przeznaczonego do dwojakich celów gaśniczych, na zewnątrz oraz do obrony własnych siłowni i pompowni. Z baterii kilkunastu lub więcej butli ciekły dwutlenek węgla może być dostarczony bądź stałym rurociągiem, bądź giętkim wężem pancernym do bronionych pomieszczeń, w których powstał pożar. Statki pożarnicze wyposaża się w zwijadła z wężem do dwutlenku węgla.