Pierwsza pomoc przy zatruciu tlenkiem węgla

Udzielenie pierwszej pomocy osobie, która uległa zatruciu tlenkiem węgla, opiera się przede wszystkim na zabraniu jej ze skażonej przestrzeni, przynajmniej do drugiego pomieszczenia. Koniecznie należy otworzyć okna, aby maksymalnie przewietrzyć. Najszybciej jak to możliwe wzywamy pogotowie. W miarę możliwość odcinamy dopływ gazu do urządzenia, z którego się ulatnia, aby zmniejszyć zagrożenie – najważniejsza zasada, zanim pomożemy drugiej osobie, upewnijmy się, że sami jesteśmy bezpieczni.

W przypadku osoby zatrutej sprawdzamy, czy jest ona przytomna, czy reaguje gdy do niej mówimy, czy np. uszczypniemy. Jeśli chory oddycha, jednak nie reaguje na nasze działania, to do czasu aż dotrze pogotowie, należy odchylić głowę chorego do tyłu w celu udrożnienia dróg oddechowych. Jeśli nie wyczuwamy tętna i pacjent nie oddycha, to należy jak najszybciej rozpocząć reanimację – resuscytację krążeniowo-oddechową. W tym celu wykonujemy 30 rytmicznych uciśnięć klatki piersiowej i dwa oddechy zastępcze. Sztuczne oddychanie kontynuujemy do momentu przyjazdu pogotowia lub do czasu aż pacjent zacznie oddychać.

W skrócie:

  • Należy rozszczelnić pomieszczenie – otworzyć wszystkie drzwi i okna.
  • Wyprowadzamy osobę zatrutą z dala od źródła gazu, np. na świeże powietrze.
  • Upewniamy się, że nie grozi nam zatrucie lub wybuch.
  • Wzywamy pogotowie.
  • Sprawdzamy, czy chory jest przytomny i czy oddycha.
  • Jeśli nie oddycha, rozpoczynamy resuscytację krążeniowo-oddechową i kontynuujemy do czasu przybycia pomocy.

Koniecznie należy pamiętać, aby osobie poszkodowanej nie podawać płynów, ani żadnych leków. Leczenie szpitalne opiera się na terapii tlenowej tradycyjnej lub też prowadzonej w komorze hiperbarycznej, co oznacza, że tlen jest tam podawany pod ciśnieniem w specjalnej komorze.

Wezwij pomoc dzwoniąc na numery alarmowe:

  • Ośrodek Ratownictwa ZMPG S.A. - 111 lub 58 737 99 60
  • Ogólnopolski - 112
  • Policja - 997
  • Straż Pożarna - 998
  • Pogotowie ratunkowe - 999